Les objectùm-seksuali odczuwają miłość do nieożywionych przedmiotów. Jak ta orientacja seksualna się manifestuje?
Termin “orientacja seksualna” oznacza “zdolność każdego człowieka do odczuwania głębokiego pociągu emocjonalnego, affektywnego i seksualnego wobec osób płci przeciwnej, tej samej płci lub więcej niż jednej płci, oraz do nawiązywania z nimi relacji intymnych i seksualnych” (zgodnie z preambułą Zasad z Dżakarty, dokumentu mającego na celu zakaz dyskryminacji wobec osób LGBT i interseksualnych, przedstawionego w 2007 r. przed Radą Praw Człowieka ONZ).
Ale co, gdy obiektem tego pociągu emocjonalnego, affektywnego i seksualnego nie jest jak taki człowiek, lecz raczej czajnik, pomnik lub postać wirtualna?
Mówimy wtedy o “objectùm-seksualach” (po polsku byłoby to “objectùm-seksualni”), lub OS. Ten termin został stworzony w latach 70. przez Eija-Riitta Eklöf-Berliner-Mauer, Szwedkę, która odczuwa przywiązanie i pociąg do pewnych barier, pewnych murów i pewnych mostów, a w szczególności do muru berlińskiego, którego poślubiła w 1979 r.
Ten pociąg należy rozróżnić od fetysizmu, ponieważ OS traktuje przedmiot jako pełnoprawny byt, z którym dzieli relację. Jest on bardzo często oparty na przekonaniach animistycznych: przedmioty, tak jak istoty żywe, posiadają “duszę”, “siłę witalną”, która je animuje.
Strona “Objectùm-sexuality Internationale” wyjaśnia, na czym polega ta orientacja.
Niektórzy znani objectùm-seksuali
Przez “znani” rozumiem “którzy zrobili sobie miejsce w mediach”. Informacja wtedy dość często przybiera formę buzzu (przecież i tak robimy z małżeństw osób tej samej płci wielką aferę, która włosy jeży na głowie faszystom wszelkiej maści, więc to raczej nie powinno nikogo dziwić..). Ale protagoniści nie wydają się od tego mniej poważni, a wręcz przeciwnie – chcą, żeby ich uczucia zostały poznane.
Są przy zdrowych zmysłach i całkiem dobrze wiedzą, że obiektem ich przywiązania jest… przedmiot. Po prostu postrzegają swoją relację wobec niego w inny sposób.
Eija-Riitta i mur berliński
Eija-Riitta Eklöf poczuła silny pociąg do muru berlińskiego już w momencie jego powstania, w 1961 r. Poślubiła go więc w 1979 r., stąd (nieoficjalny) dodatek “Berliner-Mauer” do jej nazwiska, co po niemiecku oznacza “mur berliński”.
Eija-Riitta w ogóle nie interesuje się symboliką polityczną muru berlińskiego. Jest po prostu przyciągana jego prostokątnym kształtem oraz równoległymi i poziomymi liniami. Zresztą to jest wspólna cecha przedmiotów, które jej się podobają.
Upadek muru w 1989 r. był dla niej niezwykle bolesny. Do tego stopnia, że woli stosować technikę radzenia sobie z traumatycznymi wydarzeniami, którą nazywa “metodą przesunięcia czasowego”, aby odzyskać swojego partnera. Skupia swój umysł na okresie 1961–1988 i stara się wymazać większość wspomnień spoza tego okresu.
Pisze dla niego wiersze i kolekcjonuje wszystko, co związane z murem (zdjęcia, itp.).
Inny przedmiot, do którego jest głęboko przywiązana – bariera o nazwie Röda Staketet (“czerwona bariera” po szwedzku) – stał się symbolem społeczności objectùm-seksualnej.
Ten pociąg do przedmiotów nie zmniejsza jej szacunku dla istot żywych. Eija-Riitta wychowuje całą gromadę kotów i poświęca im dużo uwagi.
Erika i Wieża Eiffla
Erika Eiffel jest – między innymi – znana z tego, że poślubiła Wieżę Eiffla w 2009 r. Spotkała ją w 2004 r. i poczuła natychmiastowy pociąg. Erika jest też mistrzynią w strzelaniu z łuku i twierdzi, że jej relacja z Lance, jej łukiem, pomogła jej konkurować na poziomie międzynarodowym.
Jest założycielką organizacji Objectùm-sexuality Internationale.
Wirtualne miłości
W 2009 r. 27-letni Japończyk, posługujący się pseudonimem Sal 9000, poślubił swoją wirtualną dziewczynę, Nene Anegasaki, postać z gry “Love Plus” na Nintendo DS (zobacz tutaj również po pikantne szczegóły). Ceremonia nie ma żadnej wartości prawnej, a Sal 9000 o tym wie.
Jednak uważa Nene za znacznie fajniejszą dziewczynę niż jakąkolwiek ludzką partnerkę, głównie ze względu na jej znacznie bardziej wyrozumiałą osobowość. Otóż ona nigdy nie zostaje długo obrażona, gdy nie poświęca jej wystarczająco dużo uwagi.
Wygodne miłości
W 2010 r. Lee Jin-gyu, 28-letni Koreańczyk, poślubił swój poduszka, który ubrał w suknię ślubną, a następnie pocałował przed ołtarzem.
Ale uwaga, nie jest to byle jaka poduszka. Jest to dakimakura, te duże poduszki z nadrukiem postaci kobiecej z anime, dzięki którym ich właściciel może je przytulić (albo robić z nimi inne rzeczy). Wybranka serca Lee przedstawia Fate Testarossę, postać z japońskiego anime “Magical Girl Lyrical Nanoha”. Ceremonię prowadzi kapłan.
Jest to prawdziwa historia miłosna, a nie żart: według jego przyjaciół Lee nigdy nie rozstaje się ze swoją poduszką. Regularnie zabiera ją do parku, na jarmark i do restauracji, gdzie poduszka ma swoje własne miejsce i własny posiłek.
Jak działa objectùm-seksualność?
Opierałam się na wyjaśnieniach ze strony Objectùm-sexuality Internationale, aby spróbować odpowiedzieć na kilka pytań.
Wzięłam pewne wolności interpretacyjne. Jeśli źle zrozumiałam niektóre punkty, wszystkie przepraszam OS, którzy to czytają. Nie wahajcie się wskazać mi, co należy poprawić.
Jak można kochać nieożywiony przedmiot?
Prawdopodobnie nie uważacie się za OS (statystycznie, mam duże szanse, że się nie mylę). A jednak pewne przedmioty mają na pewno dużą wartość sentymentalną w waszych oczach. Biżuteria, pluszowy miś, instrument muzyczny, dom, itp… Za nic byście ich nie chcieli zamienić na podobny przedmiot o tej samej cenie.
Może nawet nadaliście im imię. Teddy pluszowy miś, Titine samochód, Gwendoline gitara, itp… I nie za bardzo lubicie, gdy ktoś bawi się w ciągnięcie Teddy’ego za uszy, gdy ktoś sugeruje, żebyście odnieśli Titine na złom, albo gdy ktoś niezręcznie dostroja Gwendoline. Teddy, Titine i Gwendoline, dla was, to trochę jak dobrzy starzy kumple, nigdy was nie zostawili.
Dla objectùm-seksualów, to jest mniej więcej to samo. Relacja jest po prostu bardziej intensywna.
Pozostaje pytanie o wzajemność. Jak można kochać nieożywiony przedmiot, który będzie niezdolny do wzajemnej miłości? Tak jak we wszystkich orientacjach seksualnych, miłość jednostronna istnieje również wśród objectùm-seksualów. Jednak oni zazwyczaj czują, że są kochani w zamian.
Jak komunikuje się z przedmiotem?
OS są w większości animistami: dla nich przedmiot posiada duszę, jest zdolny do odczuwania. Komunikacja przybiera różne formy, wykraczające poza czysto werbalny aspekt (dotyk, odczucie, itp.). Jednak pewni OS czują potrzebę mówienia na głos do przedmiotu, tak jak komunikowaliby się z osobą.
Aby poprawić swoją percepcję przedmiotu, a tym samym zdolność do nawiązania z nim “połączenia”, OS zazwyczaj kieruje swoje zainteresowania w stronę tematów związanych z przedmiotem (kolekcje, makiety, itp.).
Jak staje się objectùm-seksualnym?
Tak jak w przypadku każdej orientacji seksualnej, nie można powiedzieć, że istnieje jak taki “czynnik determinujący” właściwie rzecz biorąc. Jednak pewne parametry mogą być z tym związane.
Objectùm-seksuali a zespół Aspergera
Zespół Aspergera, forma autyzmu (żeby to grubo ująć, jest to autyzm, który może uczynić kogoś nadzwyczaj utalentowanym, ale lepiej przeczytać definicję na Wikipedii) został zdiagnozowany u dużej liczby osób objectùm-seksualnych.
Możliwe, że u tych osób więzi z przedmiotami mogły się nawiązać łatwiej niż więzi z innymi. Ale nie jest to cecha ogólna wszystkich OS.
Objectùm-seksuali a tożsamość płciowa
Tendencje OS nie wydają się być związane z żadnym traumatycznym doświadczeniem seksualnym.
W niektórych przypadkach te tendencje są związane z zaburzeniami tożsamości płciowej.
Jednak można jedynie przypuszczać, że przedmiot, który nie ma jak takiej płci, może skłonić osobę, która jest nim przyciągana, do zastanowienia się nad własną tożsamością płciową. Żadna korelacja nie została na razie naukowo udowodniona.
Objectùm-seksuali a synestezja
Synestezja, zjawisko neurologiczne, w którym dwa lub więcej zmysłów jest ze sobą związanych, zostało zdiagnozowane u pewnej liczby OS.
Synestety mogą, na przykład, postrzegać wyraźne kolory związane z każdą literą alfabetu lub z dźwiękami (un peu comme ceci), automatycznie i nieświadomie widzieć liczby w formie graficznej, lub, w rzadszych przypadkach, postrzegać bardzo konkretne smaki związane z słowami lub sylabami. To może przyczyniać się do tego, że są bardziej wrażliwi niż przeciętna osoba na emocje odczuwane wobec przedmiotu.
Tak jak zespół Aspergera, to zjawisko nie jest łatwo zdiagnozować. Osoby z synestezją potrzebują czasu, żeby się o tym dowiedzieć, nie wiedząc, że inni nie postrzegają w ten sam sposób. Niektórzy nie czują potrzeby, żeby o tym mówić, bo boją się, że nie wezmą ich na poważnie. Synestezja może powodować trudności w pewnych dziedzinach, a nawet czasem niepełnosprawność ruchową, ale pewne badania sugerują korelację między synestezją a kreatywnością.
Wśród znanych muzyków, Duke Ellington i Michel Petrucciani postrzegali odcienie w muzyce, a wśród pisarzy, Władimir Nabokow widział słowa w kolorach.
Objectùm-seksuali a animizm
Animizm to przekonanie, że każdy przedmiot, tak jak każda istota żywa, posiada ducha, “duszę” i potrafi postrzegać i odczuwać emocje wobec tego, co go otacza. Jest to najczęstsza przyczyna, która skłania do kochania przedmiotu.
Dla animisty, przedmiot posiada własną energię, a można się z nią połączyć i nawiązać z nim komunikację.
A co z seksem?
Pytanie intymności różni się od jednego OS do drugiego.
“Orientacja seksualna” niekoniecznie implikuje stosunków seksualnych.
I definicja stosunku seksualnego, którą ma OS, może różnić się od tej, którą mają inni ludzie. Dla wielu z nich jest to coś znacznie bardziej abstrakcyjnego. Seksualność nie jest wtedy kwestią penisów czy wagin. Jest to raczej intensywna wymiana emocjonalna, która może być połączona z pieszczotami, które zwykli ludzie uznaliby za platoniczne.
W tekście zatytułowanym “The Only Love for Me… A Letter to the Outside World”, BC Hall, który definiuje się jako “objectùm-seksualny inżynier dźwięku”, pisze:
“Gdy twierdzimy, że mamy “stosunki seksualne” z przedmiotem, niekoniecznie praktykujemy je tak, jak wszyscy to rozumieją. Na przykład, kobieta OS niekoniecznie musi być penetrowana, żeby mieć stosunek seksualny. Duża część seksualności OS opiera się na intymności emocjonalnej.
Być jasnym. Pewne osoby są przyciągane przez przedmioty w bardzo fizyczny sposób. Ale, co do mnie, jest to połączenie psychiczne, transfer energii, uzupełnione pocałunkami, przytulaniem i innymi demonstracjami affekcji “powyżej pasa”. To jest to, o czym mówię, gdy mówię, że ja i moi partnerzy mamy stosunki seksualne.”
Seksualność OS nie jest masturbacją
Objectùm-seksuali nie lubią, gdy porównuje się ich seksualność z masturbacją. Intymność OS nie jest instrumentalizacją przedmiotu jako środka do zaspokojenia swoich pożądań.
Nie jest to również fetyszm. Otóż przedmiot nie jest prostym katalizatorem umożliwiającym osiągnięcie przyjemności. Podczas swoich stosunków z przedmiotem, niezależnie od stopnia fizyczności, OS skupia się na kochanym przedmiocie.
OS wolą, żeby ich pasję porównywano do obsesji. Ta nazwa może również być stosowana do relacji między dwojgiem ludzi.
Są bardzo szanujący wobec przedmiotu, z którym są związani. Uważają, że przedmiot ma intymność, której nie należy przekraczać bez jego zgody. Gdy chodzi o przedmiot publiczny, nie pozwolą sobie więc na nic niewłaściwego. W skrócie, jeśli spotkacie pana z wystawionym kutasem przy budynku, to na pewno nie jest to objectùm-seksual.
Czy ktoś rozumie to, co czują objectùm-seksuali, czy nie, nie są bardzo różni. Kochają swojego partnera, czują się kochani, komunikują się z nim i go szanują. Cały czas nie obrażając nikogo.
