Lelo Ida: test wibromasażera rotacyjnego dla par

Lelo Ida to bardziej zaawansowany starszy brat Lelo Tary. Podobnie jak Tara, Ida to wibrator przeznaczony dla par. Łączy okrągłą, wibrującą podstawę przeznaczoną do stymulacji łechtaczki z obracającym się ramieniem, które stymuluje punkt G.

Największa różnica w porównaniu z Tarą jest taka, że Ida ma pilota, który zapewnia dostęp do bardziej intuicyjnych i zabawniejszych trybów.

Oto nasz test Lelo Idy.

Kup u Lelo 

Opakowanie gadżetu erotycznego

Do opakowania nie można się przyczepić — jest bez zarzutu. To standard, do którego przyzwyczailiśmy się w przypadku produktów LELO.

Ida jest zapakowana w podwójne kartonowe pudełko — jedną warstwę stanowi opakowanie, drugą pudełko prezentowe. Jest czarne i nieco większe niż opakowanie Tary.

W zestawie znajduje się mały satynowy woreczek do przechowywania. Zmieści się w nim gadżet i pilot, ale na ładowarkę nie ma już miejsca.

Wygląd Lelo Idy

Ida składa się z dwóch części: samego gadżetu erotycznego i pilota.

Pod względem wyglądu część erotyczna Idy jest identyczna z Tarą — pomijając dostępne kolory. Okrągła, dość płaska, wibrująca podstawa łączy się z wygiętym ramieniem, które zatacza kręgi.

Oba modele występują w trzech kolorach. Wersje „deep rose” i czarna są dostępne w obu modelach, a odcień „midnight blue” to kolor dostępny wyłącznie dla Tary. Z kolei „cherry” występuje tylko w przypadku Idy.

Otrzymaliśmy wersję w kolorze cherry.

Jeśli trzyma się w rękach samą część erotyczną, trudno dostrzec różnicę między Idą a Tarą.

Tekstura i materiały

Podobnie jak Tara, Lelo Ida i jej pilot są wykonane z silikonu medycznego (kolorowe części) oraz plastiku ABS (metalizowane części). To bezpieczne dla organizmu, bezzapachowe i trwałe materiały.

Podstawa jest sztywna, a obracające się „ramię” — elastyczne, ale dość twarde. Pilot jest sztywny.

Zasilanie Lelo Idy

Lelo Ida jest ładowana. Tym razem w zestawie znajduje się „prawdziwa” ładowarka z zasilaczem, a nie kabel USB.

Jedyną zaletą ładowania przez USB w porównaniu ze zwykłą ładowarką jest to, że kabel można łatwo wymienić, jeśli jest standardowy.

Ale kabel do ładowania Tary ma własny, zastrzeżony format LELO. Jeśli go zgubimy, niewiele nam to pomoże — tak samo jak w przypadku zgubienia dowolnej innej ładowarki, trzeba kupić nową u producenta.

Gdybym miała wybierać, wolałabym nie musieć zajmować portu USB w komputerze, żeby naładować gadżet erotyczny.

Pilot Idy działa na dwie baterie AAA, które łatwo znaleźć również w wersji akumulatorowej.

Sterowanie Lelo Idą

Lelo Ida ma osiem trybów (Tara ma ich sześć).

Podobnie jak w Tarze, zmieniają się tylko wibracje płaskiej części. Ramię wykonuje zawsze ten sam ruch obrotowy, ze stałą prędkością.

Największa różnica polega jednak na tym, że można regulować intensywność wibracji za pomocą przycisków „+” i „-” na pilocie.

Tryb można zmienić, naciskając okrągły przycisk z boku podstawy gadżetu albo środkowy przycisk na pilocie.

Tryby wibracji

Tryby są takie same jak w innych nowszych modelach LELO sterowanych pilotem (Lyla 2, Tiani 2 itd.):

• Sześć „klasycznych” trybów, które ma również Tara: tryb ciągłych wibracji, dwa tryby pulsacyjne, dwa tryby, w których intensywność regularnie się zmienia, oraz tryb losowy.
• Dwa tryby reagujące na ruchy pilota: żeby zwiększyć moc wibracji w jednym z nich, trzeba przechylić pilot, a w drugim — nim potrząsnąć.

Pilot jest dokładnie taki sam jak w modelach Lyla 2 i Tiani 2. Można je zresztą zamieniać i sterować jednym gadżetem za pomocą pilota od drugiego — nie zauważy się żadnej różnicy.

Pilot Idy nie działa jednak z Tarą. Nie da się więc przerobić Tary na Idę.

Korzystanie z Lelo Idy

Skoro korzystanie z Lelo Tary solo nie było wielkim sukcesem, a Ida jest do niej bardzo podobna, odpuściłam test solo. Ograniczyliśmy się do używania jej we dwoje, podczas penetracji.

Lelo Idę zakłada się więc na czas penetracji. Jej obracające się „ramię” umieszcza się w pochwie, a płaska część opiera się o łechtaczkę.

Zakładanie

Aby ją założyć:

• Najpierw obficie nawilżyć. Inaczej wszystko za bardzo ociera.
• Następnie założyć Idę zanim pojawi się penis. Rzeczywiście, wsunięcie Lelo Idy, kiedy penis jest już w pobliżu, nie jest łatwe. I trzeba przy tym pamiętać, żeby gadżet był wyłączony, bo inaczej rozpoczęcie penetracji staje się mordęgą.
• Kiedy penis i gadżet są już grzecznie na swoim miejscu, można włączyć Idę za pomocą pilota albo przycisku z boku gadżetu.

Wibracje

Jeśli chodzi o wibracje, mam te same uwagi co w przypadku Tary, więc pójdę na łatwiznę i zaserwuję wam kopiuj-wklej z poprzedniego artykułu:
Moim zdaniem brakuje im trochę mocy. Same w sobie wibracje wydają się mocne, ale mają tendencję do „gubienia się” na całej powierzchni podstawy Idy.

Poza tym ta podstawa nie naciska na moją łechtaczkę, tylko znajduje się nad nią. A z każdym obrotem gadżet próbuje się wymknąć. Muszę więc przytrzymywać go ręką, żeby wibracje trafiały we właściwe miejsce. Co, przyznajmy, jest trochę bez sensu w przypadku gadżetu, z którego rzekomo można korzystać „bez użycia rąk”.

W Idzie możliwość regulacji mocy sprawia jednak, że brak intensywności jest nieco mniej frustrujący niż w Tarze.

A jeśli chodzi o pilota i jego fantazyjne, intuicyjne tryby — jak zauważyłam w moim teście Lelo Lyla 2 — nie jest to najbardziej seksowna rzecz na świecie, ale za to zabawny gadżet.

Obroty

Jeśli chodzi o obrotowe ramię, jest takie samo jak w Tarze i robi dokładnie to samo.

Wrażenia, jakie zapewnia ta część, są całkiem interesujące. Umieszczone między penisem mojego partnera a przednią częścią mojej pochwy, ramię mocno i dokładnie naciska na mój punkt G, a przy tym cały czas się porusza. Ta dodatkowa stymulacja jest przyjemna.

Krótko mówiąc: Ida jest niemal identyczna z Tarą, tylko lepsza.

Podsumowanie Lelo Idy

Zalety:

• (Tak samo jak w przypadku Tary) Typowa dla produktów Lelo jakość: bezpieczny materiał, wytrzymała bateria, ładne opakowanie i dołączone etui itd.
• (Tak samo jak w przypadku Tary) Oryginalny pomysł, a do tego całkiem skuteczny sposób na stymulację punktu G.
• Można regulować moc wibracji. Brak takiej możliwości w Tarze był dość frustrujący.
• Pilot jest zabawny, a jego tryby intuicyjne.

Wady:

• (Tak samo jak w przypadku Tary) Kształt wibrującej podstawy nie pasuje do mojej anatomii: bez pomocy ręki nie naciska na moją łechtaczkę (a uważam, że jest umiejscowiona całkiem prawidłowo).
• (Tak samo jak w przypadku Tary) Wibracje tej podstawy są dla mnie zbyt słabe.
• Cena: około 160 euro — drogo.

W skrócie

Nadal nie jestem do końca przekonana do Lelo Idy.

Podoba mi się jej obrotowe ramię, które dość skutecznie i w oryginalny sposób stymuluje punkt G (tak samo jak w Tarze, bo to ta sama część).

Kształt podstawy jest jednak równie mało ergonomiczny co w Tarze (bo jest identyczna), a ja wolałabym mocniejsze wibracje.

Mimo to podoba mi się bardziej niż Tara. W przypadku Idy ma się wrażenie, że ma się do czynienia z dopracowanym, zabawnym, a przede wszystkim innowacyjnym i zaawansowanym technologicznie produktem. Niektóre elementy wymagają poprawy, ale kierunek jest dobry.

Lelo Tara to tylko okrojona wersja Lelo Idy — bez pilota i bez możliwości regulowania mocy wibracji (o intuicyjnych trybach nawet nie wspominając). Krótko mówiąc: pozbawiona funkcji, które mają wszystkie pozostałe gadżety dla par stworzone wcześniej przez LELO. Zastanawiam się więc, po co w ogóle istnieje Tara… chyba tylko po to, żeby zaoferować wersję w nieco mniej odstraszającej cenie.

 

Kup u Lelo